Als dirigent van de Amsterdamse Händelvereniging heb ik vaak contact met vocale solisten. Een veelbelovende sopraan is Klaartje van Veldhoven, die niet alleen oratoria en liederen op haar repertoire heeft, maar ook muziektheatrale ambities heeft. Als componist van geestelijke koormuziek wil ik wel eens wat voor een andere bezetting componeren. Als jongenssopraan zong ik in het kinderkoor van de toenmalige Nederlandse Operastichting en sindsdien is opera wel blijven hangen…
Uit het niets een opera componeren is onzin, maar een korte scène voor een ambitieuze zangeres is een mooi begin. Che move il sole gaat het worden, met als tekst de laatste Canto uit La divina commedia, waarin Dante en Beatrice uiteindelijk het goddelijke licht aanschouwen. Al met al een kwartier op het toneel voor Klaartje, met begeleiding van barokpauken en zinken; we zien nog wel met welke dramatische aankleding.